E-book download now!
Moje hobby też stało się projektem – Jak robić coś tylko dla przyjemności, bez planu rozwoju i monetyzacji. To praktyczny i przystępny przewodnik dla osób, które chcą lepiej rozumieć omawiany temat oraz podejmować bardziej świadome decyzje. Książka łączy klarowne wyjaśnienia z użytecznymi wskazówkami i została napisana z myślą o czytelniku, który oczekuje rzeczowej, dłuższej odpowiedzi zamiast ogólnych haseł.
Dwa słowa, które potrafią uruchomić w rodzicu cały dział eventowy: propozycje zabaw, wyjście, planszówkę, ekran, przekąskę, eksperyment, wycieczkę, a przy większej desperacji być może również alpakę. Bo skoro dziecko się nudzi, to przecież trzeba coś z tym zrobić. „Moje Dziecko Się Nudzi. I To Podobno Mój Problem” to praktyczny poradnik dla rodziców, którzy chcą przestać organizować każdą wolną minutę, a jednocześnie nie zamienić domu w emocjonalny survival pod hasłem „radź sobie sam”.
Zeszyt leży na stole. Dziecko twierdzi, że „zaraz zacznie”. Ty przypominasz pierwszy raz. Po trzecim zaczynasz mówić tonem człowieka, który prowadzi trudne negocjacje międzynarodowe. O 19:05 nadal nie wiadomo, kto właściwie ma odrobić te lekcje, ale wszyscy są już zmęczeni. „Moje Dziecko Nie Chce Odrabiać Lekcji. Ja Też Nie” to praktyczny poradnik z humorem dla rodziców, którzy nie chcą spędzać każdego popołudnia na poganianiu, negocjowaniu i przypadkowym kończeniu szkoły podstawowej po raz drugi – tym razem jako nieformalny współautor prac domowych własnego dziecka.
Twoje dziecko potrafi dostrzec mikroskopijny kawałek pietruszki w sosie z odległości, z której nie zauważa własnych skarpetek leżących na środku pokoju? Ogórek jest akceptowalny wyłącznie bez skórki, brokuł ma status zagrożenia biologicznego, a niewinne pytanie „spróbujesz?” potrafi uruchomić negocjacje dłuższe niż rozmowy pokojowe? Witaj przy rodzinnym stole. „Moje Dziecko Nie Chce Jeść Niczego, Co Ma Kolor Zielony” to praktyczny, konkretny i napisany z dużą dawką humoru poradnik dla rodziców, którzy mają dość analizowania każdego kęsa, gotowania awaryjnych dań i zastanawiania się, czy trzy niezjedzone kawałki papryki oznaczają już rodzicielską porażkę.
Jeśli w twoim domu dziecięce „nie” potrafi pojawić się szybciej niż właściwe pytanie, a zwykłe wyjście z domu czasem przypomina negocjacje pokojowe z udziałem skarpetek, kurtki i człowieka, który nagle uważa chodzenie boso za fundamentalne prawo obywatelskie, ta książka jest dla ciebie. „Moje Dziecko Mówi „Nie” Zanim Usłyszy Pytanie” to praktyczny, konkretny i napisany z humorem poradnik o codziennym oporze dzieci.
Twoje dziecko ma nowego najlepszego przyjaciela. Jest cierpliwy, zawsze odpowiada, nigdy nie ma złego humoru i podobno rozumie je lepiej niż cała rodzina. Jest tylko jeden drobny szczegół: ten przyjaciel jest chatbotem. Witaj w rodzicielstwie, w którym konkurencją o uwagę dziecka nie jest już wyłącznie telefon, gra komputerowa czy grupa znajomych. Jest nią również sztuczna inteligencja, która potrafi słuchać przez całą noc, mówić dokładnie to, co chcemy usłyszeć, i nigdy nie odwołuje spotkania z powodu bólu głowy.
Twoje dziecko pokłóciło się z kolegą. Ono potrzebuje wsparcia. Ty masz już gotowy plan interwencji, numer do wychowawcy i wstępny skład komisji śledczej. Wystarczy jedno zdanie: „Nikt nie chce się ze mną kolegować”, żeby rodzicielska wyobraźnia rozpoczęła produkcję najczarniejszych scenariuszy. Czy dziecko jest wykluczane? Czy ktoś je prześladuje? Czy trzeba zadzwonić do szkoły, porozmawiać z innymi rodzicami, a może natychmiast zorganizować nadzwyczajne zebranie klasowe?
Poniedziałek – angielski. Wtorek – trening. Środa – może coś spokojniejszego, czyli robotyka. Czwartek – basen. Piątek miał być wolny, ale pojawiła się dodatkowa próba. Sobota – zawody. Niedziela – odpoczynek, oczywiście zaraz po urodzinach kolegi, wizycie u dziadków i przygotowaniu projektu do szkoły. A dziecko ma dziewięć lat. „Moje Dziecko Ma Grafik Jak Dyrektor Generalny” to praktyczny, zabawny i pozbawiony rodzicielskiego zadęcia poradnik dla osób, które chciały dać dziecku możliwości, a przypadkiem stworzyły mu harmonogram wymagający asystenta, kierowcy i działu logistyki.
Twoje dziecko nie przepada za występami, nie zgłasza się pierwsze do odpowiedzi i zamiast przewodzić dwudziestoosobowej grupie, woli porozmawiać z jednym przyjacielem? Prawdopodobnie masz dziecko, a nie zepsuty egzemplarz przyszłego konferansjera. Problem zaczyna się wtedy, gdy wszyscy wokół uznają, że trzeba je koniecznie „rozruszać”. Rodzina zachęca do głośniejszego mówienia, nauczyciele oczekują większej aktywności, a znajomi przekonują, że bez przebojowości trudno sobie poradzić.
Twoje dziecko mówi „nie umiem”, zanim naprawdę spróbuje? Rezygnuje, gdy widzi, że ktoś jest lepszy? Jedna pomyłka potrafi zepsuć mu cały dzień, a przed ważnym sprawdzianem, występem albo meczem potrzebuje piętnastu zapewnień, że „na pewno będzie dobrze”? A może poprawia zadanie tak długo, aż wszyscy domownicy tracą kontakt z rzeczywistością, bo przecież jeszcze jedna kreska mogłaby być minimalnie równiejsza?
