Rodzinny kalendarz miał pomagać. Tymczasem coraz częściej wygląda jak centrum dowodzenia, w którym jedna osoba pamięta o wszystkim: szkole, zajęciach, wizytach, zakupach, transportach, zmianach godzin, rzeczach do spakowania i tych wszystkich drobiazgach, które „przecież ktoś miał ogarnąć”. Reszta rodziny niekoniecznie robi to złośliwie. Po prostu system nauczył się działać tak, że gdy ktoś czegoś nie wie, pyta najbardziej ogarniętą osobę.
