Barykady ’44. Nadzieja i wspólnota Sebastian Pawlina download
W pierwszych dniach sierpnia ich budowie towarzyszyła euforia. Budowali je wszyscy na każdym skrzyżowaniu i każdej przecznicy miasta. Wznoszono je z ziemi, płyt chodnikowych, mebli, przewróconych tramwajów. Były tarczami chroniącymi przed niemieckimi kulami, stanowiskami strzeleckimi, rowami przeciwczołgowymi, przestrzenią, w której przenikały się życie i śmierć. Niektóre istniały kilka godzin, inne kilka tygodni. Barykady mimowolni widzowie zagłady Warszawy i jej mieszkańców.
