Przedmiotem oceny jest zbiór siedmiu opracowań pióra:. – Ryszarda Stemplowskiego (wstęp i zakończenie),. – Marka Kornata (lata 1918-1939),. – Wojciecha Materskiego (1939-1945),. – Piotra Długołęckiego (1945-1989),. – Andrzeja Friszke (1989-2015),. – Artura Nowaka-Fara (2015-2023). Wszyscy autorzy są profesjonalnymi historykami, cenionymi badaczami – autorami wielu prac naukowych. Prezentują w tym tomie w sposób skrótowy wyniki swoich dotychczasowych studiów.
Współczesna kultura dyplomatyczna Ryszard Stemplowski, Andrzej Barcikowski, Stanisław Bieleń, Włodzimierz Borodziej, Jacek Czaputowicz, Sławomir Dębski, Paweł Duber, Małgorzata Gmurczyk-Wrońska, Marek Grela, Włodzimierz Herman, Adam Kobieracki, Włodzimierz Konarski, Marek Kornat, Paweł Kowal, Robert Kupiecki, Maciej Mróz, Jerzy M. Nowak, Krzysztof Ruchniewicz, Zbigniew Siemiątkowski, Bogdan Szlachta, Rafał Tarnogórski, Jacek Tebinka, Zbigniew Włosowicz, Mariusz Wołos, Ernest Wyciszkiewicz, Andrzej Zybertowicz, Krzysztof Zanussi, Przemysław Marcin Żukowski download
Przedmiotem prezentowanej książki jest współczesna kultura dyplomatyczna – zagadnienie fascynujące i trudne do badania. Namysł nad tą problematyką zaczynać trzeba było od początku, od przyjęcia aparatu pojęciowego pozwalającego charakteryzować konkretne kultury dyplomatyczne, stanowiące skomplikowane układy norm prawnych, wartości, zwyczajów i procedur, które regulują działalność dyplomatów. Następnie konieczne było odwołanie się do praktyki. A ta do tej pory nie została uteoretyczniona.
Dwie epoki Andrzej Friszke, Marek Kornat, Ryszard Stemplowski download
Dwie epoki Andrzej Friszke, Marek Kornat, Ryszard Stemplowski download
Pomysł przygotowania książki porównującej cele polskiej polityki zagranicznej w czasach II RP oraz w pierwszym ćwierćwieczu III RP wydaje się równie oryginalny, co ryzykowny. Zwłaszcza, gdy jego realizacji podjęło się trzech uczonych, różniących się od siebie w istotny sposób poglądami, warsztatem naukowym, ale także pisarskim stylem. […\ Rzecz jednak oczywiście nie w jednomyślności, ale w zachowaniu pewnego minimum spójności konstrukcyjnej, umożliwiającego czytelnikowi porównanie tytułowych ,,dwóch epok”.



