E-book download now!
Kiedy bujanie w obłokach utrudnia życie… Słowo „dysocjacja” pochodzi z łaciny ― dissociatio oznacza rozdzielenie. W psychiatrii ten termin odnosi się do utraty integralności między tożsamością, odczuciami i ciałem. To rzadkie zjawisko, które bywa błędnie interpretowane, a w opisie może brzmieć ― czasem także wyglądać ― niesamowicie, zwłaszcza gdy pojawia się w nim na przykład doświadczenie „spoza ciała” czy uczucie lewitowania pod sufitem.
To, co spotkało nas w dzieciństwie, a nawet jeszcze wcześniej, bo w życiu płodowym, rzutuje na całą naszą egzystencję. Ile dostaliśmy od rodziców, rodziny, otoczenia, tyle jesteśmy w stanie oddać światu. I choć mawia się, często z przekąsem, że nie ma na tym świecie osoby dorosłej, która nie zostałaby w jakiś sposób „skrzywdzona” w dzieciństwie – co poniekąd jest prawdą, ponieważ rodzice to nie idealni aniołowie, a po prostu ludzie z różnymi ułomnościami i niedostatkami – to jednak pewne problemy i zaniedbania okresu dziecięcego wywoływać mogą naprawdę głębokie, nieodwracalne zmiany w psychice.
