Przedmiotem książki jest twórczość i postawa artystyczna rzeźbiarza i rysownika Stanisława Szukalskiego (1893-1987), które kształtowały się podczas pobytu artysty w Stanach Zjednoczonych w latach 1913-1923. Charakteryzuje znaczenie tej koncepcji dla konsolidujących się modernistycznych środowisk i wypracowanych wśród nich założeń twórczych oraz ukazuje jej ewolucję w kierunku formuły sztuki narodowej w latach 20. i 30. XX wieku.
