Starość i samotność są tematami, o których łatwiej milczeć niż rozmawiać. Ta książka nie odwraca wzroku od zmiany ciała, relacji, miejsca w świecie i pytań o sens. Max Paradox pisze bez fałszywego pocieszenia o tym, co zostaje, gdy przyszłość przestaje być oczywista. To szczera opowieść o godności, bliskości i odwadze bycia ze sobą.
