To nie jest poradnik o tym, jak „pokochać siebie”, ani terapia w dziesięciu krokach. To bezlitosne, trafne i momentami niewygodne lustro. „Brutalna prawda o samotności” to 35 rozdziałów o tym, jak można mieć ludzi wokół i czuć się niewidzialnym; jak można być w związku, mieć sukces, rodzinę i przyjaciół, a nadal odczuwać pustkę. Książka nie pociesza, nie moralizuje i nie naprawia.
