E-book download now!
O czterech muzykantach Artur Oppman download
Dosyć się już strudził, Teraz odpoczywał. Dawniej z swoim panem Wybiegał na łowy I gonił zające Wśród szumnej dąbrowy. Pilnował mu domu I dzionkiem, i nocą, I gospodarzowi Wierną był pomocą. Lecz się już zestarzał, Nogi mu nie służą, Sierść powyłaziła, Zębów ma niedużo. Już po całych nocach Stróżować nie może I woli spać w sieni, Niżeli na dworze.
O Cesi, co ssała paluszek i o krawcu z nożycami Artur Oppman download
Artur Oppman O Cesi, co ssała paluszek i o krawcu z nożycami Była jedna Cesia mała, Co paluszek ciągle ssała, I choć miała piąty rok, Jak niemowlę, wciąż: cmok! cmok! Mówi mama: Brzydka wada! Ssać paluszka nie wypada! Moja Cesiu, nie martw mnie, Bo zobaczysz, będzie źle! Przyjdzie krawiec zły okrutnie, I paluszki Cesi utnie Ach! już nikt by ich nie zszył, Toż dopiero płacz by był!
Napowietrzna podróż Frania próżniaka Artur Oppman download
Artur Oppman Napowietrzna podróż Frania próżniaka Rzekła mama raz do Frania: Weź się, synku, do pisania, A gdy lekcya się powiedzie, Będzie spacer po obiedzie. Poszła mama, a u synka Nieszczególna jakoś minka, Okiem zerka, głową kręci, Ale pisać nie ma chęci. Ej, co mi tam! Wiem co zrobię! Pan Franciszek myśli sobie. Ot, nie mówiąc nic nikomu Na kwadransik wyjdę z domu.
Legendy warszawskie Artur Oppman download
Zbiór najsłynniejszych legend związanych nieodłącznie z Warszawą. Pojawiają się w nich postaci, które do dziś budują warszawską tożsamość syrenka, bazyliszek czy złota kaczka. Wspomnienia o nich wciąż są widoczne w tkance miasta. Opowieści przenoszą czytelnika w czasy dawnej Warszawy, pokazują życie codzienne jej mieszkańców, a jednocześnie otwierają drzwi do świata fantastyki i cudów.
O Malchrze Gąsce rajcy warszawskim, o pięknej Zofce, córze Gąskowej i o piórkosie z Francyej historya wielce żałosna. Lata Pańskiego 1574, autora Artura Oppmana (Or-Ota), to opowiedziana wierszem napisanym stylizowaną staropolszczyzną, rzeczywiście żałosna i tragiczna historia pięknej dziewczyny, wywodzącej się ze znakomitego mieszczańskiego rodu warszawskiego, która została uwiedziona przez jednego z dworzan króla Henryka Walezjusza.
Kot w butach Artur Oppman download
Żył raz sobie stary młynarz, jak gołąbek siwiuteńki, miał drewniany młyn nad rzeką i domeczek miał maleńki. Raz zaniemógł ciężko młynarz i do łóżka się położył, — czas już przyszedł na staruszka, by swe kości w ziemi złożył. Więc zawołał trzech swych synów i podzielił swoje mienie. Syn najstarszy dom wziął z sadem, kędy dźwięczy ptaszków pienie i młyn stary na pagórku, by jak ojciec mełł w nim ziarno i utrzymał dom ojcowski swoją dłonią gospodarną.
Kościół Panny Marii Artur Oppman download
Artur Oppman Legendy warszawskie Kościół Panny Marii I Przed latami, przed dawnemi, Pewien młynarz żył w tej ziemi, A gdzie mieszkał? Prosta sprawa: Tam gdzie stoi dziś Warszawa. Domek miał nad Wisłą szarą, Cieszył się koników parą, Czwórką wołów pracowitych, Kur i kaczek rozmaitych Wielkiem mnóstwem A miał przytem Młyn zapchany zawsze żytem I pszenicą Z tego zboża, Ani długo, ani krótko, Młynarz mąkę mełł bielutką I sprzedawał aż za morza.
Historya Stefanka, co niechciał jeść obiadu Artur Oppman download
Artur Oppman Historya Stefanka, co niechciał jeść obiadu Nikt ze Stefciem grymaśnikiem Nie mógł przyjść do ładu: Jadłby chętnie konfiturki, Nie chciał jeść obiadu. Gdy mu dadzą smaczną zupkę, Lub kawałek mięsa, Ani łyżki nie wypije, Nie zje ani kęsa. Biedna mama, widząc nieraz, Jego kwaśną minkę, Pyta: Stefciu! Czyś ty chory? Zjemy razem, dobrze, synku?
Historya o nieznośnym Jasiu Artur Oppman download
Artur Oppman Historya o nieznośnym Jasiu Czy też znacie Pana Jana, Co zaledwie wstanie zrana, Już z nim każdy ma ambaras, Bo dokucza wszystkim zaraz? Czy też znacie chłopca tego Co z serduszka słynie złego, Co ma jedną wciąż robotę: Jakby komu spłatać psotę? Prosi mama, grozi tata, A on ciągle figle płata: W domu, w sadzie, broi wszędzie!
Chrystus Cudowny u Fary Artur Oppman download
Artur Oppman Legendy warszawskie Chrystus Cudowny u Fary I Był raz sobie prawowity Mazur, Bitny wojak z dziada i pradziada, Gdy wróg Polsce pokazywał pazur, On, bywało, na rumaka siada. Goni w polu Turki i Tatary, Oko w oko z poganem się zmierza, A że człek był staroświeckiej wiary, Nigdy w bitwę nie szedł bez kaplerza.
