Wchodzisz do pokoju z konkretnym zamiarem. Trzy sekundy później stoisz na środku i próbujesz ustalić, po co właściwie tu przyszedłeś. Wracasz po klucze. Jedziesz po jeden konkretny produkt i wracasz z siedmioma innymi. Odkładasz coś w „bezpieczne miejsce”, a potem okazuje się, że zostało zabezpieczone również przed tobą. „Wchodzę do Pokoju i Nie Pamiętam Po Co” to praktyczny i pełen humoru poradnik o codziennej pamięci – nie o nauczeniu się zapamiętywania wszystkiego, lecz o stworzeniu życia, które wymaga od pamięci znacznie mniej.
