„Przepraszam” to jedno z najkrótszych zdań, które potrafimy komplikować najbardziej. Wystarczy dodać jedno małe „ale”, żeby odpowiedzialność zamieniła się w mowę obrończą: przepraszam, ale byłem zmęczony; przepraszam, ale ty też; przepraszam, ale przecież nie zrobiłem tego specjalnie. W książce „Nie potrafię przepraszać bez słowa „ale”” Max Paradox bierze pod lupę coś, co dotyczy każdego, kto kiedykolwiek coś powiedział, zrobił albo zapomniał zrobić.
