Wzorce myślenia i zachowania, które w okresie dzieciństwa i dorastania przejmujemy bezkrytycznie od otoczenia, przeistaczają się z czasem w automatyczne nawyki, uważane przez nas za wrodzone i niemożliwe do zmiany. I myślimy tak o nich nawet wówczas, gdy ewidentnie niszczą nam życie i kontakty społeczne, nie pozwalając na realizację leżących w zasięgu naszych możliwości celów życiowych, na zaspokajanie naturalnych potrzeb.
