Jaśkowe ambicje Władysław Reymont download
Ale Jasiek ani drgnął; wyglądał oknem na szarą drogę, obsadzoną wierzbami, a wlekącą się wskroś ogromnych pól, poznaczonych kępami drzew. — Jasiek, jaśnie pan dzwoni! — wrzasnęła przelatująca pokojówka. Nie odwrócił się nawet, zapatrzony w dalekoście zawarte obręczą lasów. — Jasiek, głuchu jeden, dzwonek! — znowu ktoś krzyknął przez uchylone drzwi. — A niech se dzwoni… — odburknął gniewnie i porwał się naraz od okna, wyciągnął z kąta zielony kuferek i zaczął gorączkowo pakować swoje rzeczy.
